• Durf jij origineel te zijn?

    Had ik het advies van mijn welwillende mentoren ter harte genomen, dan zou ik bovenstaande foto nooit hebben laten zien. Mensen zouden mij niet serieus nemen, voorspelden zij, en schudden daarbij meewarig hun hoofd. Na vele slapeloze nachten sloeg ik het advies in de wind en liet ik mijn mentoren los. Ik wilde liever stralend falen dan aan de leiband van de degelijkheid lopen. De overgang was mijn leerschool.

    ‘Zo neem je voorgoed afscheid van de overgang’, kopte Algemeen Dagblad onlangs een artikel over hormoongebruik tijdens de overgang. Hopelijk begrijp je dat je met een pil of pleister geen afscheid kunt nemen van de overgang. Het gaat in dat artikel dan ook om het onderdrukken van bepaalde overgangssymptomen zoals opvliegers en depressieve gevoelens met hormonen.

    Overgangssymptomen


    Hormoongebruik is voor velen minder schadelijk dan een dagelijks goed glas wijn. Ik ben er dan ook geen tegenstander van. Maar waar het artikel aan voorbijgaat, is dat de overgang veel meer is dan een ongemakkelijk gevolg van de laatste stuiptrekkingen van de eierstokken. De overgang is een transformatieproces, vergelijkbaar met de puberteit, waarbij naast lichamelijke, emotionele, mentale en spirituele veranderingen in het spel zijn. Als je die wilt managen, zul je de roep van de overgang moeten volgen, te weten: “Durf origineel te zijn!”

    Hekel


    Het is namelijk helemaal niet de bedoeling dat je tijdens de overgang dezelfde blijft, dat je voor- en na foto’s als het ware identiek zijn. Het is de bedoeling dat je verandert, je originele nieuwe zelf wordt. En dat is lastig, want de mens schuwt van nature verandering. We hebben er een hekel aan. Verandering haalt ons uit onze baan, verandering kost energie. We hebben liever het karrenspoor en de automatische piloot.

    Vertrouwd


    “Ik wil weer mijn oude vertrouwde zelf zijn”, zeggen veel vrouwen. Dat verlangen wordt voor een flink deel gemotiveerd door de reacties van de omgeving op hun symptomen. Neem bijvoorbeeld het korte lontje, een vermaledijd symptoom van de overgang. Veel vrouwen schamen zich ervoor. Ze blijken niet langer hun tong te kunnen afbijten, hun mening te kunnen inslikken, hun ergernis te kunnen verkroppen. Ze hebben er last van omdat ze hierdoor niet meer aardig worden gevonden.

    Als de omgeving haar zou aanmoedigen en bewonderend zou luisteren naar haar uitbarsting, zou iedere vrouw in de overgangsleeftijd (en jonger) overal ter wereld zichzelf een kort lontje toewensen. Want, de vrouwen met het korte lontje erkennen desgevraagd dat ze ‘hun waarheid’ spreken als ze uit hun slof schieten. Dat ze dan echt eerlijk zijn..(ook al kan er heus wel iets aan de formulering worden gedaan).

    Met andere woorden, ook al zijn vrouwen die ontploffen op dat moment origineel, ze willen die verandering niet. Ze willen liever het vermogen terug waarmee ze voorheen de eigen emoties onder controle konden houden: zelfbeheersing. Zodat ze kunnen beantwoorden aan het beeld (van die lieve aardige mevrouw) dat de omgeving liever van hen ziet.

    Eindeloos gekwetter


    Er is dus best lef nodig om het korte lontje te omarmen. Om dat te bereiken moeten vrouwen hun eigen, vaak turbulente, emoties serieus gaan nemen. En dat is nogal wat. Want dat betekent dat vrouwen meer egoïstisch moeten zijn, een eigenschap waar we over het algemeen van rillen, zelfs schande van spreken.

    Weerzinwekkend


    Maar het weerzinwekkende korte lontje dat ons ‘overvalt’ in deze levensfase is lang nog niet alles. Er is meer ‘nieuw’ gedrag dat in sociaal opzicht te wensen overlaat. Neem het luisteren naar protserige verhalen of eindeloos gekwetter over he-le-maal niks. Dat trek je niet meer als je zorghormonen je aan het verlaten zijn. Daar kun je het geduld en de energie niet meer voor opbrengen. Daar draaien je ogen van weg.

    Het zijn maar enkele van de vele veranderingen die we ondergaan. De roep van de overgang om origineel te durven zijn, horen de meeste vrouwen in de overgangsleeftijd (40 – 60 jaar) ook wel, maar ze verstaan hem in eerste instantie niet. Er is ook niemand die ons vertelt dat geïrriteerdheid, desinteresse, vergeetachtigheid, concentratieproblemen, spier- en gewrichtspijnen, hoofdpijn, vermoeidheid, afnemend zelfvertrouwen en wat dies meer zij, signalen zijn die ons vertellen dat het transformatieproces is begonnen. En dat er bloei, energie, kracht en wijsheid lonkt.

    Delen op:

    Depressie


    We denken dat de grond onder onze voeten wegvalt. Door overgangssymptomen om die reden te verbloemen, te negeren of af te plakken met pleisters, nemen werkende vrouwen echter een groot risico. We worden bij bosjes burn-out verklaard of solliciteren naar banen die we helemaal niet ambiëren, maar waarvan we denken de taken gemakkelijk aan te kunnen. Of we blijven tussen de verzuimdagen door ploeteren totdat de stress uit onze poriën spuit en we onze vermoeidheid niet meer krijgen bijgeslapen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Zelf ben ik keihard tegen een flinke depressie aangelopen.

    Levensgeluk


    We komen vaak pas in actie als het al bijna te laat is. Als we voelen dat het echt de verkeerde kant op gaat met ons ‘levensgeluk’; de heftigheid van overgangssymptomen toeneemt met diepe vermoeidheid, slapeloosheid, onrustige nachten, opzien tegen de dag, uitstelgedrag et cetera. Pas dan gaan we op zoek naar hulp.

    Behoeften


    Inmiddels heb ik heel veel werkende vrouwen in de overgangsleeftijd gesproken, geïnterviewd, gecoacht of getraind. We gaan bijna allemaal hetzelfde proces door. Alsof we stuk voor stuk het wiel zelf moeten uitvinden. Steek in hemelsnaam iets op van mij, of zo je wilt: van de vele vrouwen die je voorgingen. Durf origineel te zijn. Hoe sneller je jezelf en je behoeften serieus gaat nemen – je symptomen vertellen je waar je op moet letten - des te sneller heb jij je (werk)leven weer op de rit.
    Saron Petronilia 2019

    Over mij


    Saron Petronilia: “Ik ben gespecialiseerd in Overgang en Werk. Dankzij het toepassen van mijn eigen leefregels kom ik ‘s morgens met een grote sprong mijn bed uit om werkende vrouwen in de overgang te leren hoe ze net als ik vol energie en zelfvertrouwen kunnen blijven werken. En hoe ze van hun loopbaan het succes kunnen maken waarnaar zij verlangen".

    “De overgang is bedoeld als oogsttijd én moment om je carrièreplanning naar boven bij te stellen. Meer rijpe vrouwen op topposities leidt tot een betere sfeer op de werkvloer en hogere scores op de AEX-index. Het is mijn persoonlijke overtuiging dat met meer rijpe vrouwen naast grijze heren op topposities ook een gezonde wereld binnen handbereik is."