• Van heel vrolijk naar ineens poepchagrijnig

    “Soms denk ik dat ik door de overgang heen ben. Er zijn weken dat ik geen symptomen heb zoals opvliegers of de vreselijke stemmingswisselingen - van heel vrolijk ineens naar poepchagrijnig.

    Tegelijkertijd vraag ik me af of het interessant is om te weten wanneer de overgang voorbij is. Ik vind dat niet zo boeiend. Heb ik nou gewoon een slechte dag? Of is het een ‘overgangsmomentje’? Die dingen gebeuren je. Ik neem de dag zoals die komt, daar heb ik niet altijd invloed op.” Jos Kouwenhoven (58) geeft leiding aan 16 zestien re-integratiespecialisten bij arbodienst Facilicom.

    Overgang


    “Ik merk dat poepchagrijnig zijn gelukkig al ’s morgens als ik de snelweg opdraai en iemand voor me precies 80 km/u gaat rijden. Als ik in zo’n ‘overgangsmomentje’ zit, erger ik me er dood aan. Terwijl het me op andere momenten niet kan boeien of ik om acht uur of om half negen op mijn werk ben. Ik weet dan al precies wat het voor dag gaat worden.

    Temperament


    Sinds de overgang laat ik meer van mijn temperament toe dan vroeger. Dat mag van mezelf. Ik weet dat zo’n overgangsmomentje erbij hoort, maar het hoort inmiddels ook gewoon bij wie ik nu ben. Ik hou er wel de hele dag rekening mee. Als er iets vervelends op het werk voorvalt, roep ik mezelf snel een halt toe: niet reageren nu. Want ik weet dat dat niet goed gaat.

    Acceptatie


    Het heeft mij wel geholpen dat ik al zo’n tien jaar chronisch ziek ben. Daar hoort een acceptatieproces bij waar je nooit helemaal doorheen komt. Dan vlamt de reuma weer op, en dan is het weer rustig. Aanvankelijk ben ik doodziek geweest, vier maanden uit de running. De overgang versterkt reuma en andersom. Bij mij kwam reuma tegelijkertijd met de overgang.

    Mijn werk heeft me overeind gehouden. Ik ben opgegroeid met de zin: het leven moet geleefd. Dus ik ben niet bij de pakken gaan neerzitten. De gedachte ‘ik ben er klaar mee, doe mij maar in een doos’ kwam overigens wel voorbij. Of dat ik zou worden afgekeurd en nooit meer aan het werk zou komen.

    Ruimte


    Maar zodra ik opknapte, me weer kon bewegen, ben ik weer stukje bij beetje gaan werken. Ik heb daarvoor alle ruimte gekregen van mijn werkgever. Dat hielp heel erg. Het was een heftige periode maar het feit dat ik weer een bijdrage kon leveren, hielp mij door te zetten.

    Los van de pijn in mijn lichaam, kon ik me slecht concentreren op mijn werk. Dan zat ik in een gesprek en dacht: ‘Ik moet nu mijn jas uit, maar ik heb een verkeerd shirtje aan dus ik blijf hier gewoon zitten zweten.’ Of ik voelde mijn concentratie verdwijnen, had plotseling geen idee meer waar het gesprek over ging en moest alles uit de kast halen om dat toch goed af te ronden.

    Opschrijven


    Vervolgens moest ik aan het eind van het gesprek alles direct opschrijven omdat ik de dag erna niet meer zou weten wat er gezegd was. Van nature ben ik redelijk gestructureerd, die kwaliteit heeft me erdoor heen geholpen. Maar als je een beetje chaotisch van aard ben, kan ik me voorstellen dat je dit soort ervaringen niet trekt.

    Poef


    Ik onthoud dingen gewoon niet goed meer, doe daar ook geen moeite meer voor. Ik schrijf daarom gewoon alles op. Het gebeurt dat jongere collega’s me ergens op aanspreken en dat ik denk: ‘Geen idee.’ Als ik mijn aantekeningen nalees, weet ik het ook wel weer. Maar niet meer zoals vroeger: ‘poef, en daar is de herinnering’.

    Ik heb allerlei hulpmiddelen gevonden, waarmee ik dezelfde prestaties kan leveren als voorheen, zoals de aantekeningenboekjes. Die bewaar ik allemaal. Ik probeer ook in mijn agenda ruimte te plannen voor pauzes. Er zijn dagen dat ik van 9 tot 5 achter elkaar afspraken heb. Dat gaat niet. Ik heb adempauzes nodig. Anders ben ik echt niet meer ‘aanwezig’ bij de laatste afspraak van de dag. Vroeger kon ik van 9 tot 5 honderd procent geconcentreerd aanwezig zijn. Dat is anders geworden.

    Ik werk ook een dag in de week thuis, dan heb ik minder reistijd, kan ik geconcentreerd doorwerken en een half uurtje op een stoel in de zon in de tuin kan gaan zitten waardoor ik ’s middags weer veel meer energie heb. Ik gebruik de pauze ook regelmatig om de honden uit te laten. Binnen tien minuten kan ik op het strand zijn… Ik merk gewoon dat ik ’s middags veel meer kan dan als ik de hele dag op kantoor zit.

    Accepteren


    Soms denk ik als ik thuiskom: ‘pfiew, ik ben versleten…’ Ik moet hangen op de bank.Vroeger deden mijn partner en ik ’s avonds van alles. Maar dat kan ik niet meer. Ik kan niet én een fulltimebaan hebben én iedere avond tot tien, elf uur actief zijn. Dat moet je ook accepteren. Je kunt heel hard gaan vechten tegen de levensfase waar je in zit, maar dat gaat je niet helpen. De overgang is gemakkelijker als je accepteert dat het bij je leeftijd hoort.

    Verzwijgen


    Ik heb mijn overgang niet verzwegen voor mijn werkomgeving. Integendeel. Ik heb het juist altijd bespreekbaar gemaakt. Ik heb informatie op jouw website opgezocht, je boek ‘Alles wat je moet weten over de overgang’ aangeschaft, vervolgens informatiebijeenkomsten over de overgang voor het vrouwelijk personeel georganiseerd. In het kader van duurzame inzetbaarheid hoor je als werkgever ook aandacht te besteden aan de overgang, vind ik.

    Duurzaam


    Want als vrouwen uitvallen, zijn ze niet meer duurzaam inzetbaar. Los van wat het doet met je mind als werkneemster als je niet weet waar je klachten vandaan komen, doet het ook wat met je als je in je verzuim blijft en zo richting pensioen achteruit keldert in inkomen...

    Bovenstaand stuk interview met Jos Kouwenhoven is afkomstig uit mijn boek Alles over werken tijdens de overgang. Jos Kouwenhoven (58) geeft leiding aan 16 zestien re-integratiespecialisten bij arbodienst Facilicom.

    Saron Petronilia

    PS: Alles over werken tijdens de overgang kost € 24,95 exclusief verzendkosten.

    PPS: In deze vlog interviewt Lucinda Douglas mij over mijn boek Alles over werken tijdens de overgang.
    Ik maakte ook een boektrailer van 'Alles over werken tijdens de overgang'.
    Het nagesprek tussen Lucinda Douglas en mij wil je misschien ook niet missen?

    Delen op:

    Saron Petronilia: “Ik ben expert op het gebied van Overgang en Werk. Dankzij het toepassen van mijn eigen leefregels kom ik ‘s morgens met een grote sprong mijn bed uit om werkende vrouwen in de overgang te leren hoe ze net als ik vol energie en zelfvertrouwen kunnen blijven werken. En hoe ze van hun loopbaan het succes kunnen maken waarnaar zij verlangen".

    “De overgang is bedoeld als oogsttijd én moment om je carrièreplanning naar boven bij te stellen. Meer rijpe vrouwen op topposities leidt tot een betere sfeer op de werkvloer en hogere scores op de AEX-index. Het is mijn persoonlijke overtuiging dat met meer rijpe vrouwen naast grijze heren op topposities ook een gezonde wereld binnen handbereik is."

    Besloten Facebookgroep


    "Ik ontmoet je ook graag in mijn besloten Facebookgroep. Daar krijg je tips, erkenning en kun je ook vragen stellen als je wilt."

    Ben jij in de overgang?


    Wil jij weten of jouw problemen op/met je werk te maken hebben met de overgang, vraag dan mijn Quickscan ‘Ben jij in de overgang?’ aan. Je krijgt dan bovendien 7 tips zodat je werk of je carrière niet gaat lijden onder de overgang.

    Delen op: